Composition

İş, kütleleri boşluklara karşı tartarak kuruluyor: kırpılmış görseller çerçeveye kenarlardan giriyor, merkez bilinçli olarak dengesiz bırakılıyor. Kontrast bir malzeme gibi ele alınıyor — sert kesimler yumuşak geçişlerin, doku düz alanın yanında.

Çerçevede dekoratif hiçbir şey yok; her öğe ya ağırlık ekliyor, ya bakışı yönlendiriyor ya da bir sınırı tutuyor. Çalışmanın asıl sorusu şu: düzen çökmeden yoğunluk nereye kadar yükselebilir?